انجمن فرهنگیان و هنرمندان افغان

به نام خدا

این قسمتی کوچک از فعالیت های انجمن هنرمندان و فرهنگیان افغانستان است امیدوارم مورد توجه شما خوانندگان عزیز ما قرار گیرد.

کارنامه انجمن در هشت سال گذشته نشان از موفقیت ما در راستای تحقق اهداف فرهنگی است که صرفا نمونه ای از آنها را برای شما نوشته ایم.

1: برگزاری موفقانه هفته همبستگی کودکان و نوجوانان افغانستان و ایران در فرهنگسرای خاوران 1380 (با حمایت یونیسف، هلال احمر ج ا ایران، شبکه دو سیما ، سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران ، موسسه گل آقا و ....)

2: برگزاری سمینار دو روزه با عنوان " راهکارهای باسازی سینمای افغانستان" در خانه هنرمندان ایران 1381 ( با همکاری سفارت افغانستان در تهران ، برخی از سینماگران ایران و خانه هنرمندان ایران)

3: اشتراک در اولین جشنواره تئاتر کشورهای اکو به نمایندگی از افغانستان و کسب مقام اول میان 10 کشور شرکت کننده 1382

4: شرکت در هشتمین جشنواره تئاتر دانشجویی ایران 1385

5: شرکت در جشنواره بین المللی تئاتر طنز اصفهان و کسب جایز بهترین موضوع و بهترین بازیگر نقش زن 1385

6: برگزاری سمینار بزرگداشت هزاره خواجه عبدالله انصاری در خانه هنرمندان ایران 1385

7: برگزاری مراسم بزرگداشت قهار عاصی شاعر شهید افغانستان با عنوان " شاعران سوخته دیار من " در خانه هنرمندان ایران

8: شرکت در جشنواره بین المللی "رحمت للعالمین" در دو سال متوالی فرهنگسرای ملل 1385، 1386

9: برگزاری جشن سالگرد استقلال افغانستان در سالهای 1381، 1382، 1383، 1384، 1385

10: اجرای تئاتر در دانشگاه تهران 1385

11: برگزاری دوره های آموزشی تئاتر ، موسیقی، داستان نویسی، شاهنامه خوانی و عکاسی و فیلمبرداری و دستور زبان فارسی ( به صورت متواتر)

12: برگزاری سمینار علمی بررسی تئاتر در افغانستان در کانون ادبیات ایران 1387

13: اشتراک در جشنواره بین المللی هنرهای تجسمی به نمایندگی از کشور افغانستان و کسب مقام اول در بخش بین المللی 1387 گرگان

و چندین محفل و جشنواره دیگر که تنها شمه ای از فعالیتهای انجمن را حکایت می کند. 

 بزرگداشت هزاره خواجه عبدالله انصاري
    مراسم بزرگداشت هزاره خواجه عبدالله انصاري که پنج شنبه از سوي انجمن هنرمندان و فرهنگيان افغان در محل خانه هنرمندان ايران برگزار شد. در اين مراسم كه پنج شنبه 18خردادماه از ساعت 00:17الي 00:20 در محل تالار ناصري خانه هنرمندان ايران واقع در خيابان ايرانشهر برگزار شد ميرجلال الدين كزازي، عبدالغفور آرزو كاردار سفارت افغانستان و فريدون جنيدي به ايراد سخنراني پرداختند براساس اين گزارش، اشعار خواجه عبدالله انصاري و مولانا با موسيقي سنتي افغان توسط «شفق چوپان» براي حاضران در اين مراسم اجرا شد.

شب شعر «شاعران سوخته‌ي ديار من» با حضور جمعي از صاحب نظران و علاقه‌مندان شعر فارسي از سوي انجمن هنرمندان و فرهنگيان افغان و با همكاري انجمن شاعران فارسي گوي جهان و كانون ادبيات ايران عصر روز يكشنبه دوم مهرماه در تالار بتهوون خانه‌ي هنرمندان ايران برگزار شد.

در ابتداي مراسم شاعران سوخته‌ي ديار من كه به منظور بزرگداشت و تجليل از مقام عبدالقهار عاصي و ليدا اميد سروري، دو شاعر پارسي گوي افغان برگزار شده بود، حميرا قادري‌، دبير انجمن هنرمندان و فرهنگيان افغان در معرفي كوتاهي از عبدالقهار عاصي گفت: عاصي در مدت يك دهه و اندي در كار شاعري تقريبا در تمام فرم‌ها وقالب‌هاي شعر فارسي دري به سير و سياحت پرداخت. او از دو بيتي و رباعي آغاز كرد و به غزل، قطعه و مثنوي رسيد. ديواره‌هاي پست و بلند اوزان و عروضي را در هم شكست و از آنجا به سرزمين‌هاي گسترده شعر نيمايي راه يافت. با اين حال تبع جوشان و قريحه والاي او در اوزان نيمايي نيز آرام نگرفت و گامي‌آن سو تر نهاد تا در سرزمين‌هاي بي كرانه شعر سپيد مرزهاي تازه‌تري را در نوردد. اما با دريغ و اندوه بسيار در شام سياه چهارشنبه 6 ميزان 73 خورشيدي صداي مرگ آور انفجار در شهر كابل زندگي او را خاموش كرد.
وي تاكيد كرد: ترانه و دوبيتي در شعر عاصي جايگاه خاصي دارد. او شعر را از همين جا آغاز كرد و تا پايان زندگي گرايش ذهني او به سرايش ترانه و دو بيتي‌ها همچنان ادامه يافت. در ادامه اين مراسم، دكتر ابراهيم خدايار، معاون انجمن شاعران پارسي گوي به سخناني در خصوص شاعران افغاني پرداخت و گفت: شناختن ادبيات جهان در دهكده كوچك جهاني شايد براي نسل امروز عيب و گناه باشد اما نشناختن و غريبه بودن از ادبيات هم زبانان و هم دلان ما در ماوراءالنهر و افغانستان نيز نه تنها گناه است بلكه ظلم بزرگي به فرهنگ و تمدني است كه چندين هزار سال از يك سرچشمه مشترك آب خورده‌اند.
 رييس مركز زبان و ادبيات فارسي دانشگاه تربيت مدرس تاكيد كرد: گناه است كه ما شاعران آمريكايي لاتين، اروپا و‌.. را بشناسيم ولي اگر از يك جوان كه علاقه به ادبيات هم دارد نام شاعران و نويسندگان ماوراء النهر را كه شعر فارسي در آنجا ريشه دوانده را بپرسيم، چيزي از آنها نداند. ظلم است كه ندانيم بر سر فرزندان رودكي در سمرقند و رودكي چه آمده و چه خواهد آمد. نبايد ندانسته‌هاي ما هر روز زيادتر شود. مرزهاي جغرافيايي وقتي كوتاهتر شود مرزهاي فرهنگي نيز كوتاهتر و بسته تر خواهد شد. وي با اشاره به تاسيس انجمن شاعران فارسي گوي جهان در سال 83 به منظور احياي مواريث و پيوندهاي مشترك گفت: هر تمدني براي خود يك آرمان شهر دارد كه اگر قرار باشد آرزوهاي گذشته خود را در آيينه آن ببيند آن شهر را انتخاب مي‌كند. اگر بخواهيم آرمان شهري را براي زبان فارسي انتخاب كنيم شايد آن شهر، سمرقند باشد به خاطر پرورش پدر شعر فارسي كه رودكي است. شفيعي كدكني در كتاب هزاره دوم آهوي كوهي، هزاره نخست آهوي كوهي يعني شروع شعر فارسي را از سمرقند مي‌دانست. بنابراين اگر آرمان شعر شعر فارسي و تمدن ايراني را سمرقند بدانيم به خطا نرفته‌ايم.
 
در ادامه، ابراهيم خدايار به قرائت دو شعر در اين خصوص پرداخت كه يكي از آنها گيسوان پريشان نام داشت كه براي شهر سمرقند سروده شده بود. در ادامه اين مراسم دكتر‌هادي سعيدي كياسري، رييس كانون ادبيات ايران كه از دوستان عبدالقهار عاصي نيز بوده اين برنامه را حق گذاري نسبت به نگهبانان زبان دانست و گفت: شاعران نگهبانان بزرگ زبان هستند. قهار عاصي از بسياري جهات مثل بسياري فرزندان زبان و شعر فارسي سرنوشت مشتركي با بقيه دارد و از پاره‌اي جهات متمايز و منحصر به فرد است.
وي در ادامه به دهه 60 و70 در عرصه زبان فارسي اشاره كرد و گفت: در اين دهه در ايران تازه جنگ تمام شده بود و برخي آثار شاعران شامل گلايه و شكوه و حديث نفس و يا آثاري بسيار نوستالژيك بود. بعضي نيز جرياني بودند كه آسوده در كنار چو پرگار مي‌رفتند و در پايان جنگ زبان به طعن گشوده بودند. به هر حال جنگ يك موتور محرك قدرتمند بود كه همه جريان‌هاي مربوط به شعر، ادبيات و زبان را به هم آميخته بود و جريان سازي‌هاي بسياري كرد كه بخشي از ثمرات آن در شمايل ويژه‌اي بروز يافت.
 وي با اشاره به اوضاع افغانستان در آن دوران گفت: در افغانستان عمده صاحبان قلم و آنهايي كه از نسل‌هاي پيشين بودند چون در شرايط سختي قرار داشتند نمي‌توانستند آن شرايط را تاب و تحمل بياورند و به ناگزير هر يك در گوشه‌اي فرو رفته بودند. در آن دوره سهم ما مخاطبان ايران شعر و ادبيات فارسي بيشتر از شعر روز افغانستان شامل طبع شاعران مهاجر بود. در چنين اوضاعي از ادبيات افغانستان و آنچه در درون مرزهاي آن جريان داشت تقريبا بي خبر بوديم. وي در ادامه به خليل الله خليلي شاعر برجسته افغان اشاره كرد و گفت: شهريار از خليلي به عنوان يك شاعر بزرگ و قدرتمند و يك رفيق نزديك ياد مي‌كند كه بعدها در دهه‌اي جدايي بين شاعران ما و آنها افتاد. در اين حال فقط مجله شعر به افغانستان فرستاده مي‌شد و ما اطلاع درستي از وضعيت شاعران افغاني و شعر و ادبيات آنجا دردست نداشتيم.
 وي با اشاره به شعر عبدالقهار عاصي گفت: عاصي به عنوان نماينده و فرزند شورانگيز سرزمين افغانستان كه از دل خون و خاكستر آمده بود با لبخندي بر لب از تغزل‌هاي پر شور و اثر گذار براي ما حكايت كرد. در افغانستان كه فكر مي‌كرديم اوضاع ادبيات بسيار تلخ و تاريك است راويان حماسه قومي‌‌دلبسته تغزل‌اند و در همان غبار بمباران‌ها وكشتارها و غيره زيبايي را مي‌بينند و ستايش مي‌كنند و از دلدادگي‌هاي مردمي‌‌روايت مي‌كنند كه عشق را زير خون و خاكستر نگاه داشتند. در ادامه سعيدي كياسري قهار عاصي را شبيه برخي شاعران بزرگ جهان مثل پابلو نرودا خواند وگفت: او هم سياسي ترين ادبيات را دارد و هم تغزلي ترين و انساني ترين ادبيات را‌. او شايد شبيه مردي مثل محمد درويش نيز باشد كه در عين حال كه راوي آرمان‌هاي قوم و قبيله است ولي عشق‌ها و نفرت‌ها را در كنار هم در مي‌آميزد.در ادامه اين مراسم از مقام ليدا اميدسروري به عنوان يكي از زنان شاعري كه در زمان طالبان دست به خودسوزي زد، تجليل شد و آخرين شعر او كه در بستر بيماري سروده بود براي حاضرين قرائت شد. همچنين شاعران مطرح از افغانستان و ايران همچون محمد سرور رجايي، عبدالجبار كاكايي، آرش شفاهي، علي محمد مودب، سيد ضياء قاسمي، سيد رضا محمدي، عبدالكريم تمنا، استاد فريدون جنيدي، شكريه عرفاني، رحيم ميرزايي‌، وجيهه خدانظر و عبدالرحيم جعفري به شعر خواني در اين مراسم پرداختند. در اين مراسم گروه موسيقي شفق چوپان نيز به اجراي قطعات موسيقي از كشور براي حاضرين پرداختند.

منبع: سایت خانه هنرمندان ایران